Citroentje

Lente begint met kleur. In mijn tuin bloeide al weken geleden de vogelmelk. Ook bloeiden de andere bolletjes al: lenteklokjes en sneeuwklokjes gevolgd door krokussen en sinds enkele dagen de narcissen. Veel geel in de tuin en het mooiste is het citroentje. Daarmee bedoel ik de citroenvlinder. Die dartelt de afgelopen twee weken rond mijn huis en roept daarbij heel hard ‘kom naar buiten’, of ik moet me dat laatste verbeelden.

Afbeelding van vogelmelk in bloei

Vogelmelk

Maar ik doe het wel, naar buiten gaan. Iedereen zou dat moeten doen. Het zonnetje krijgt meer kracht en het scheen de afgelopen dagen steeds weer mooi. Nou zeg ik wel dat iedereen naar buiten moet, maar ik heb met één soort buitenmensen wel een probleem: de mensen met de blikken. Er is een categorie mensen die nu weer buiten komt en daar vervelende sporen nalaat. Ze gooien afval van zich af. Het betreft plastic verpakkingen, sigarettenpakjes en heel erg vaak blikjes. Die horen niet in de natuur.

Opvallend vaak zijn het de energiedrankblikjes die in de natuur achterblijven. Het bewijst dat die drankjes niet werken. Immers, een vol blikje neem je zonder moeite mee het buitengebied in, maar eenmaal leeggedronken zakt het energieniveau van de gebruiker zo dat het blikje niet meer te torsen is en weggeworpen moet worden om weer thuis te kunnen komen. Jammer. Want de natuur houdt niet van blikjes.

Ik gooi elke dag een paar blikjes voor deze verdwaasde energieslurpers in de vuilnisbakken. Die bakken staan namelijk best regelmatig op mijn wandelroute. Als iedereen dat vanaf nu doet, wordt afval in de natuur steeds minder gewoon en stoppen de vervuilers misschien ook. De natuur op het platteland wordt er beter van en minder boerderijdieren vreten per ongeluk stukken metaal op en lopen ‘scherp’ op.

Hoe dan ook: dat was het zure toontje van deze plattelandswandelaar. Nu weer genieten van het buiten zijn, want ik hoor mijn citroentje al weer roepen.

2017-09-21T10:29:17+00:00 14-03-2017|blogs, dieren, natuur, planten|

Geef een reactie