Kringloopdenken in je eigen tuin

In de herfst zie je iedereen weer volle groene bakken bij de weg zetten. Het lijkt erop dat iedereen die prachtige organische bladmest niet wil houden. Zelf deed ik nooit mee aan het afvoeren van bladafval. Ik strooi het in de borders van de tuin. Het is een mooie oppervlaktecompost en het beschermt het leven in de tuin gedurende de winter. Ik leg zelfs nog wat rillen van gesnoeide twijgen in de bosachtige delen van de achtertuin. Egeltjes vinden daar in de winter een schuilplaats. Met wat bladafval er overheen is het helemaal geschikt als winterslaapplaats.

Ik vroeg me al enige tijd af of ik niet overdrijf door zoveel mogelijk groenafval in mijn tuin te laten liggen of na composteren terug te brengen op de tuin. Wat me wel opvalt is dat het leven in mijn tuin de achtergelaten bladen en het vers gemaaide gras snel verteert. Blijkbaar onderhoud ik de opruimploeg van moeder natuur goed. Daarom staan ze altijd paraat voor me. Als je regelmatig gras maait en het gras vers gehakseld achterlaat, goed verdeeld over het gazon, zie je er binnen een paar dagen niets van terug. Blad wil ik niet op het gras hebben, dus hark ik dat in de herfst in de borders en onder de bomen en struiken. Beestjes, schimmels en bacteriën breken het af en daarna is het voeding voor de planten in het volgende seizoen.

Ook de gemeentelijke groenonderhoudsdienst voert al jaren blad af. Natuurlijk kan je er last van hebben op straten, fietspaden, wandelpaden en pleinen, maar zou het niet beter zijn om het blad juist in de plantsoenen te houden? Bomen trekken belangrijke voedingsstoffen terug uit het blad in de herfst. Daarom verkleurt dat blad in dat seizoen zo mooi. De minder mobiele elementen blijven in het blad. Dat blad valt. Wormen trekken het de grond in, schimmels en bacteriën breken het verder af en geven de elementen uit het blad weer terug aan de wortels van de planten in ruil voor suikers, die groene planten kunnen maken. Steeds afvoeren is dus steeds verder verarmen van het milieu, het verbreken van de kringloop.

Kort geleden sprak ik met een Vlaamse bodemdeskundige. Zij bevestigde dat wij met het afvoeren van blad en gras de tuin inderdaad verarmen. De Belgische bodemkundige dienst BDB had dat zelfs geanalyseerd voor de Belgische tuinen. Voor de Nederlandse tuin zal dat weinig verschillen. Het lijkt me dat het gedrag van Nederlanders niet verschilt van dat van de Vlamingen en Walen. ‘En dan strooien die mensen later weer kunstmest of koemestkorrels over hun verarmde grond’, zegt de bodemdeskundige. Het blijkt minder werkzaam te zijn dan het gras te laten liggen na het maaien, blad in de borders te laten en tuinafval te composteren en later terug te voeren. Tja…

Alles overziend lijkt het mij weer een bewijs dat moeder natuur meestal slimmer is dan de mens. De natuur maakt geen afval, alleen maar grondstof voor de volgende cyclus. Die groene bak is vooral voor keukenafval en tuinafval dat je zelf niet kunt composteren.

2017-12-19T19:29:52+00:00 03-12-2017|blogs, natuur, planten|

Geef een reactie