Moestuin

In andere jaren zaaide ik begin april wat bakjes kruiden, groenten en bloemen. In de serre stonden ze te wachten tot ze naar buiten mochten. De ene soort kan wat meer hebben dan de andere en zo kwam dan in de periode tot eind mei het meeste wel in een klein stukje omgespitte tuin. Liefst had ik een tweetal courgetteplanten een paar pompoenplanten, wat radijsjes, worteltjes en uien. Ook een uitlopende aardappel uit een te lang liggend zakje tafelaardappelen is altijd leuk. Zo’n plant levert al voor de zomervakantie een maaltje primeuraardappelen op. Dit jaar schoot de moestuin erbij in. Het is nu een hoop onkruid. Ik noem het maar groenbemesting.

Echt veel werk is een moestuin niet. Het bijhouden is simpel: als onkruid groter wordt, trek je het eruit. Verder geen moeite doen en oogsten als het lekker is. De pompoenen doe je het laatste. Die kan je dan nog bewaren en in de late herfst of de vroege winter tot soep verwerken.

Het financieel voordeel van een moestuin is praktisch nihil, als je het zo doet als ik. Van 10 vierkante meter haal je geen topoogst. Toch is het wel heel leuk en lekker. Eigen aardappels en groente geeft een vorm van voldoening die moeilijk te begrijpen is, als je het zelf niet meemaakt.

Misschien vind ik het gevoel van vrijheid wel het belangrijkst. Andere mensen kopen een motor of een caravan en roepen dan: ‘Dat gevoel van vrijheid, hè. Dat is zóóó fijn!’ Dat gevoel is met de moestuin nog groter en tanken hoeft niet. Je oogst als jij het wilt en je laat het groeien zolang jij het leuk vindt.

De moestuin maakt je onafhankelijker. Dat is het beste wat je kan overkomen. Alles is tegenwoordig te koop, maar de dingen die je zelf ‘maakt’ zijn nou juist zo leuk. Dàt maakt eten uit de moestuin zo speciaal.

In Japan doen mensen elkaar een meloen of een mango cadeau voor hun verjaardag. Dat moet een hele mooie en een hele lekkere zijn. Is het niet nog specialer om iemand een zelfgekweekte pompoen te geven? ´Speciaal voor jou geteeld´, zeg je er bij.

Als je zo’n pompoen krijg, wil je er iets speciaals van maken. Daarom wachten mensen vaak (te) lang met hem klaarmaken. Als hij dan slecht wordt en je moet hem weggooien, geeft dat een enorm schuldgevoel tegenover de gever. Bij iemand die jouw pompoen heeft moeten weggooien kan je nog eens een potje breken. ‘Sorry!’ ‘Och, geeft niet ,joh. Van een goede vriend (denk: iemand die een zelfgekweekte pompoen aan me gaf) kan ik dat hebben.’ Met het cadeau doen van iets wat je zelf hebt gemaakt, leg je de morele plicht bij een ander neer om ook eens wat terug te doen.

Volgend jaar ga ik weer een moestuintje aanleggen met wat extra pompoenen om aan vrienden te geven.

2017-09-21T12:46:55+00:00 21-07-2017|blogs, landbouw, planten|

Geef een reactie