Normaal doen

Ik zit in een band. We treden af en toe op in het land op kleine feestjes. De nadruk bij de optredens ligt op het noorden en oosten van het land. Veel bandleden wonen daar en komen daar vandaan. Laatst wilden een paar mannen uit Lievelde kennis met ons maken. Het leek ze leuk als wij hun verjaarsfeest kwamen opvrolijken, maar ze wilden eerst even luisteren. Op een oefenavond kwamen ze langs om te horen of wij wat voor hun feest waren. Ze reageerden opgetogen. Alles was mooi en ze zagen het feest al helemaal voor zich, maarrr „willen jullie dan wel een normaal nummer spelen…?” Ik moest even nadenken. Waren Bruce Springsteen, INXS en Roxette niet normaal? Toen realiseerde ik me wat zij met normaal bedoelden: Normaal! Het zijn Achterhoekers en die willen Normaal horen en dan rondspringen met een beugelfles en in dialect zingen.

Hoewel ik de band met het platteland nog niet kwijt ben, moet ik soms even schakelen van de landelijke of grootstedelijke blik naar de plattelandsblik, maar dan snap ik het ook wel. Onze band gaat natuurlijk meedoen aan dit plattelandsgebruik uit de Achterhoek. Als zij rondspringen met een beugelfles en in dialect zingen, spelen wij een nummer van Bennie en zijn mannen.

Zo ging dat ook helemaal mis met die advertentie van Mark Rutte, waarin hij opriep normaal te doen. Achterhoekers vergaven Mark direct dat hij normaal met een kleine letter schreef. Ze lazen de advertentie in hun regioblad bij het ontbijt. Die man op die foto ernaast hadden ze wel eerder gezien. Hij had in ieder geval begrip voor de lokale traditie Normaal. Prima advertentie. De Achterhoekse lezers liepen naar de koelkast, trokken er een beugelfles uit, liepen de straat op, zongen een paar liederen in dialect en gingen vervolgens goedgemutst weer hun huis in. Ze trokken hun jas aan en fietsten naar hun werk.

De chef vond dat ze laat waren die ochtend. „Hoe komt dat?” „Eerst goed ontbijten”, was het antwoord. „Goed ontbijten?” „Ja, gewoon Normaal.” De zaak is dan duidelijk voor een Achterhoekse chef. Hij/zij haalt koffie en een stuk koek. „Eerst dit en dan pas op de heftruck!” En zo gebeurde het die ochtend en de Achterhoek begreep wat de premier wilde. „En dan nu gewoon aan het werk”, zegt de chef. „Gewoon.” „Jaja”, luidt daarop een veelgebezigde Achterhoekse ontkenning, want gewoon doen kan elke andere dag nog.

2017-09-21T10:46:31+00:00 10-07-2017|blogs, muziek, platteland|

Geef een reactie