Parijs

Na het verjaarsfeest van mijn dochter praten we nog even na met haar en een vriendin. Het feestje was gezellig en de barbecue geslaagd. Ze vonden de film leuk en toen het onder het eten was gaan regenen was het reuze knus in de serre.

We hebben het ook nog over het uitje naar Parijs. De twee meiden zijn samen met nog twee andere klasgenootjes met mij deze stad in geweest. We bekeken een stukje Montmatre, dronken wat op een terrasje, lunchten in een park, bezochten de Arc de Triomphe, aten een ijsje met uitzicht op de Eiffeltoren, liepen langs de Seine en het Louvre en sloten af met een dinertje in het Quartier Latin.

Ja, de meiden vonden het een geslaagde trip. Het was wel heel warm en het was een lange dag, want we vertrokken in de nacht en kwamen laat in de volgende nacht weer in Deventer. ‘Zouden jullie nog wel eens naar Parijs willen?’, was mijn vraag. Ik verwachtte dat ze volmondig ja zouden zeggen. Maar dat gebeurde niet. Een dag Parijs vonden de meiden heel leuk, maar ze wilden niet te lang in zo’n grote stad blijven.

Mijn dochter ging liever naar het platteland in de vakantie dan naar een stad. Te druk vond ze het in Parijs en de monumenten had ze op die ene dag wel zo’n beetje bekeken. Haar vriendin viel haar bij: ‘Mijn broertje zou nooit buitenaf willen wonen, maar ik zou me prima voelen in een klein dorpje of een boerderijtje.’

Nu is mij altijd verteld dat de jeugd ergens bij wil horen. Daarom zitten ze graag tussen leeftijdsgenoten en waar vind je daarvan meer dan in een grote stad? Er zijn natuurlijk ook jongeren die geen behoefte hebben aan al die aandacht. Daar horen deze meiden dus bij.

Misschien had ik me de vrije dag en de traktaties kunnen besparen? Welnee dus. Tijdens de leuke dag in Parijs kwamen deze twee meiden erachter dat ze het voor een dag leuk vonden, maar liever de rust van de natuur hebben. Ik vond het de investering in slaaptekort en ijsjes meer dan waard.

2017-09-24T14:28:00+00:00 11-07-2017|blogs, mensen, natuur, platteland|

Geef een reactie